W skrócie
- Muchomor czerwieniejący jest grzybem, który w Polsce zwykle nie trafia do zbiorów, lecz w innych europejskich krajach jest popularnym składnikiem potraw.
- Jadalność muchomora czerwieniejącego jest warunkowana długotrwałą obróbką cieplną, gdyż surowy lub niedogotowany może być szkodliwy.
- Może być mylony z innymi muchomorami, a jego charakterystyczną cechą jest różowienie miąższu po uszkodzeniu.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Jak wygląda muchomor czerwieniejący?
Muchomor czerwieniejący (Amanita rubescens) jest całkiem sporym grzybem. Jego kapelusz może dorastać do 15 cm średnicy, a barwa najczęściej jest lekko różowa lub czerwona. Na jego powierzchni często znajdują się pozostałości osłony, czyli charakterystyczne łatki, które jednak mogą częściowo zniknąć podczas deszczu.
Najważniejszą cechą rozpoznawczą jest miąższ, który po uszkodzeniu stopniowo różowieje i z czasem ciemnieje, przybierając czerwonawą barwę. Stąd też wzięła się nazwa tego grzyba. Podczas identyfikacji warto zwrócić uwagę również na pierścień, który jest wyraźny i prążkowany. Co istotne, uszkodzone fragmenty trzonu także mogą stopniowo czerwienieć, choć wolniej niż miąższ.
Najważniejsza zawsze pozostaje ostrożność podczas grzybobrania. Wiele gatunków grzybów rosnących w polskich lasach ma podobne cechy i łatwo o pomyłkę. Zbieranie muchomora czerwieniejącego polecane jest osobom doświadczonym. W razie pojawienia się wątpliwości lepiej zrezygnować ze zbioru lub oddać grzyby do oceny specjalisty w stacji sanitarno-epidemiologicznej.
Czy muchomor czerwieniejący jest jadalny?
Muchomor czerwieniejący, nazywany również różówką lub muchomorem czerwonawym, jest jadalny po odpowiedniej obróbce cieplnej. Surowy albo niedogotowany jest niejadalny i może poważnie zaszkodzić. Powodem takiej sytuacji jest obecność termolabilnych hemolizyn, czyli substancji mogących uszkadzać czerwone krwinki. Ulegają one rozkładowi dopiero po długotrwałej obróbce termicznej. Samo podsmażenie kapelusza na patelni nie jest wystarczające, konieczne jest bardzo dokładne poddanie grzyba działaniu temperatury. Tak więc różówka rzeczywiście jest jadalnym muchomorem, ale wyłącznie po właściwym przygotowaniu.
Gdzie rośnie muchomor czerwieniejący?
To szeroko rozpowszechniony w Europie grzyb i równie często spotykany w Polsce. Rośnie w lasach liściastych, iglastych i mieszanych, przy czym preferuje sąsiedztwo sosen, świerków, dębów i buków, z którymi tworzy związki mikoryzowe. Z jednej strony to dobra wiadomość, bo potencjalnie oferuje więcej siedlisk, w których można znaleźć owocniki. Z drugiej strony sprawia, że okolica, w której rośnie grzyb, nie daje żadnych podstaw do jego identyfikacji. Chociaż w Polsce jest mało znany i grzybiarze raczej go omijają, to w wielu europejskich krajach chętnie się po niego sięga i używa w kuchni.
Z czym można pomylić muchomora czerwieniejącego?
Przede wszystkim muchomor czerwieniejący jest podobny do innych przedstawicieli rodzaju Amanita. Może być mylony z muchomorem plamistym, muchomorem sromotnikowym i muchomorem szorstkim. Natomiast z grzybów jadalnych najłatwiej o pomyłkę z muchomorem twardawym i czubajką kanią.
Ciekawostką jest, że muchomor czerwieniejący i muchomor czerwony to dwa różne gatunki grzybów. Muchomor czerwony ma charakterystyczne białe kropki, które rozwiewają wszystkie wątpliwości grzybiarzy. Problem w tym, że te kropki może spłukać deszcz, a wtedy trujący muchomor zaczyna przypominać inne grzyby rosnące w polskich lasach.
Źródła: ciekawiodzawsze.pl, encyklopedialesna.com, grzyby-pk.pl
