Jak odróżnić żbika od zwykłego kota? Pamiętaj o tych szczegółach

Mało kto wie, że żbik (Felis silvestris) oraz kot domowy (Felis silvestris catus), pod względem genetycznym są niezwykle blisko spokrewnieni. Nic więc dziwnego, że tak wiele osób nie potrafi ich odróżnić i popełnia błąd. Warto jednak pamiętać, że żbiki są dzikimi zwierzętami, które żyją przede wszystkim w Bieszczadach, a zazwyczaj można je spotkać w lasach lub na polanach, które znajdują się z dala od cywilizacji.

Co więcej, żbiki są drapieżnikami leśnymi, co oznacza, że prowadzą samotniczy tryb życia i łatwo je wypłoszyć, ale żyją oraz polują głównie nocą. Natomiast koty domowe są ufne oraz przyzwyczajone do obecności ludzi, mimo że lubią chodzić własnymi ścieżkami. Warto też pamiętać, że żbik w Polsce jest objęty ścisłą ochroną, a populacja tego gatunku wynosi około od 100 do 400 osobników. Czy to oznacza, że spotkanie żbika to prawdziwy łut szczęścia?

Szczegółowe różnice w wyglądzie między żbikiem a kotem domowym, pozwalają na szybką identyfikację tego gatunku. Należy przede wszystkim pamiętać, że żbik ma gruby, puszysty ogon, tępo zakończony z czarnymi pierścieniami, które nie są ze sobą połączone. Dodatkowo ciało żbika jest masywniejsze niż kota domowego, a to oznacza, że jest on dwukrotnie większy, ma szerszą głowę oraz krótsze uszy, a przede wszystkim gęste i najczęściej szarobrązowe futro.

Widząc to zwierzę, należy koniecznie przyjrzeć się grzbietowi, ponieważ u żbików wzdłuż niego, biegnie czarna cienka pręga, która na karku dzieli się na dwie mniejsze. Warto pamiętać, że ciemne pasy oraz plamy na ciele żbika, stanowią świetny kamuflaż w lesie. Poza tym żbik na podgardlu, może mieć białą plamkę, co również odróżnia go od kota domowego, ale również jego opuszki łap są zawsze czarne.

Zobacz również: Ile żbików żyje w Polsce? To jeden z najrzadszych ssaków drapieżnych w kraju

Zwierzęta te są objęte ścisłą ochroną gatunkową od 1952 roku, a do tego uznane zostały za gatunek zagrożony w dyrektywie siedliskowej Unii Europejskiej, Konwencji Berneńskiej, a także Konwencji Waszyngtońskiej. W polskim ekosystemie żbiki są narażone na ataki m.in. wilków, listów oraz innych drapieżników, ale również niszczenie ich siedlisk i kłusownictwo. Co ciekawe, niska populacja żbików, wynika również z krzyżowania się go z kotami domowymi, co bezpośrednio wpływa na czystość genetyczną tego gatunku. Obecnie żbiki są monitorowane przez ekologów, którzy podejmują działania ochronne poprzez m.in. tworzenie korytarzy ekologicznych lub ograniczanie fragmentacji lasów.

Źródło: ciekawiodzawsze.pl, hub.pl, koty.pl, zoo.wroclaw.pl.