Dzikie Tatry bez tłumów. Polecamy jeden z najbardziej klimatycznych szlaków

Przełęcz pod Kopą wznosi się na ok. 1750 m n.p.m. i wyznacza granicę między Tatrami Wysokimi a Bielskimi. Z jednej strony przełęczy rozpościera się widok na poszarpane turnie Tatr Wysokich, a z drugiej - spokojniejsze, falujące grzbiety Tatr Bielskich. Tatry Bielskie leżą w całości po słowackiej stronie i są zbudowane głównie ze skał osadowych, z łagodniejszą rzeźbą, mniejszą liczbą skalnych ścian i z szerokimi, trawiastymi grzbietami, które świetnie widać właśnie z Przełęczy pod Kopą. Siodło przełęczy leży pomiędzy Doliną Zadnich Koperszadów i Doliną Przednich Koperszadów. Panorama obejmuje m.in. Koperszadzką Grań, Jagnięcy Szczyt, Hawrań czy Płaczliwą Skałę, dzięki czemu wędrówka ma bardziej "wysokogórski" klimat, choć sam szlak nie jest technicznie trudny. Warto pamiętać, że na stokach Tatr występuje klasyczne piętrowe ułożenie roślinności: od lasów regla, przez pasmo kosodrzewiny, aż po hale z licznymi roślinami wysokogórskimi. W rejonie Bielskich szczególnie mocno czuć przejście z leśnych dolin w otwartą przestrzeń hal, co dodatkowo podkreśla wrażenie "dzikich wierchów".

Najpopularniejsza trasa na Przełęcz pod Kopą prowadzi niebieskim szlakiem z Jaworzyny Tatrzańskiej. Szlak ma około 18 km w obie strony, a czas przejścia to mniej więcej 7 godzin. Suma podejść zbliża się do 900 m, ale nachylenie jest rozłożone równomiernie, dzięki czemu szlak jest określany jako łagodny i dostępny dla osób z podstawową kondycją, w tym rodzin z dziećmi przyzwyczajonymi do górskich spacerów.

Pierwszy etap prowadzi doliną Koperszadzkiego Potoku. Ścieżka wznosi się delikatnie, mija drewniane mostki i dawne pasterskie polany, aż do szerokiej Polany pod Muraniem. To dobre miejsce na przerwę - tutaj można podziwiać widoki na wapienne ściany Murańa i otaczające go zbocza. Drugi odcinek prowadzi ku Wąskiej Bramce - naturalnemu "przewężeniu" między stokami. Szlak nadal pozostaje wygodną ścieżką, a prowadzi coraz wyżej, ponad piętro lasu. Pojawia się więcej kosodrzewiny i otwartych trawiastych zboczy, które są charakterystyczne dla tej części Tatr. Ostatni etap to podejście na samo siodło Przełęczy pod Kopą. Na tym odcinku szczególnie czuć ekspozycję na wiatr i słońce - teren jest otwarty, panorama rozszerza się z każdym krokiem, a w górze dominują szczyty Tatr Bielskich i strzeliste ściany Tatr Wysokich.

Z przełęczy możesz wrócić tą samą drogą lub potraktować ją jako punkt wyjścia do dalszych wycieczek. Czerwony szlak prowadzi w kierunku Szerokiej Przełęczy i nad Wielki Biały Staw, a bardziej zaawansowani turyści mogą podejść na Wyżnią Przełęcz pod Kopą, skąd widok na Bielskie i Wysokie Tatry jest jeszcze lepszy.

Tatry należą do gór wysokich o cechach alpejskich: duże przewyższenia, strome stoki, szybkie zmiany pogody, a zimą silne mrozy i śnieg. W ich rejonie występują m.in. wiatry typu fenowego, które potrafią gwałtownie nasilać się po zawietrznej stronie grzbietów. Nawet jeśli sam szlak na Przełęcz pod Kopą jest łatwy technicznie, wymaga takiego przygotowania, jak pełnowartościowa górska wycieczka. Tatry Bielskie mają dodatkowo szczególny status przyrodniczy. W latach 70. XX wieku większość tutejszych szlaków zamknięto, by chronić rzadką florę i faunę; dopiero po kilkudziesięciu latach ponownie udostępniono przejście w kierunku Szerokiej Przełęczy. W praktyce oznacza to mało uczęszczane ścieżki, dużą szansę na ciszę, ale też konieczność ścisłego trzymania się znakowanych tras i poszanowania przepisów ochrony przyrody.

W Tatrach występuje wiele chronionych gatunków roślin i zwierząt - od wysokogórskich roślin reliktowych po kozice i świstaki, które stały się symbolami tatrzańskiej przyrody. Obserwowanie ich w naturalnym środowisku to jedna z największych atrakcji tej wędrówki, ale wymaga zachowania dystansu, ciszy i zasady "zabieram tylko zdjęcia, zostawiam tylko ślady butów".

1. Zaplanuj wyjście z Jaworzyny Tatrzańskiej wcześnie rano, tak by mieć zapas czasu i przejść cały niebieski szlak w dziennym świetle.
2. Traktuj odcinek do Polany pod Muraniem jako rozgrzewkę: tempo spacerowe, spokojne nabieranie wysokości w cieniu lasu.
3. Na fragmencie do Wąskiej Bramki przygotuj się na coraz bardziej otwarty teren - przy słonecznej pogodzie przydadzą się czapka, okulary i krem z filtrem.
4. Ostatnie podejście na przełęcz pokonuj w równym rytmie, robiąc krótkie przerwy na łagodnych fragmentach, zamiast długich postojów w jednym miejscu.
5. Na szczycie zaplanuj dłuższy odpoczynek, a następnie zdecyduj, czy wracasz tą samą drogą, czy (jeśli masz doświadczenie i warunki są sprzyjające) przedłużasz trasę czerwonym szlakiem w stronę Szerokiej Przełęczy.

Nawet łagodny, trawiasty grzbiet w Tatrach to wciąż wysokie góry. Warunki potrafią się tu zmienić w ciągu kilkunastu minut, a odpowiednie przygotowanie i rozsądne tempo wędrówki to warunek udanych wędrówek.

Przeczytaj także: Jedyna taka góra w Polsce. Trójmorski Wierch jest wyjątkowy

Źródła: ciekawiodzawsze.pl, hub.pl, bryk.pl